خورشید ما در نیمه عمر خود به سر می‌برد، چیزی حدود ۴.۶ میلیارد سال تاکنون زندگی کرده است. در ۵ میلیارد سال آینده، خورشید زندگی‌اش را به عنوان یک ستاره‌ی معمولی به پایان می‌رساند. در این مطلب مواردی را مرور می‌کنیم که به هنگام مرگ خورشید، ستاره‌‌ی ما اتفاق می‌افتد، خورشیدی که همه‌ چیزمان را به آن مدیونیم؛ نور، گرما، انرژی و زندگی.

 جدیدترین تصویر خورشید از ناسا، عظمت را احساس کنید!

 چرخه زندگی خورشید

۱. ستارگانی مانند خورشید بین ۱۰ تا ۲۰ میلیارد سال زندگی می‌کنند، اما مقدار زمانی که یک ستاره مانند خورشیدِ ما طی عمرش بعنوان یک ستاره‌ی بزرگسال نور افشانی کرده است- در هسته‌اش همجوشی هسته‌ای اتفاق افتاده یعنی تبدیل هیدروژن به هلیوم- ۵ میلیارد سال به طول می‌انجامد. در سال ۱۹۴۲، دانشمندان ثابت کردند هنگامی که یک ستاره ۱۲ درصد سوخت هیدروژنش را می‌سوزاند، وارد مرحله‌ی جدیدی از سن ستاره‌ای می‌شود.

۲. هنگامی که یک ستاره سوخت هسته‌اش را به پایان می‌رساند، خاموش می‌شود.  تقریبا شبیه سوختن. بدون در نظر گرفتن فشار تابشی که به سمت بیرون فشار داده می‌شود، به علت تمام شدن ناگهانی گرما، ستاره شروع به منقبض شدن می‌کند.

 ۳. ستاره‌ای مانند خورشید طریقه نادری را حین خاموش شدن پیش می‌گیرد. در سنین بالا، زمانی که همجوشی هسته‌ای تمام می‌شود، گرانش خورشید بیشتر و بیشتر می‌شود و باعث می‌شود تا ماده‌ی باقیمانده در ستاره به درون آن کشیده شود و در فضای کوچک و کوچکتری جای بگیرد.

 ۴. به طرز شگفت‌آوری، چگالی خورشید تقریبا به آب نزدیک است. هنگامی که سیاره‌ی در حال مرگ به درون خود فرو می‌ریزد؛ خورشید شروع به تغییر حالت می‌کند تا به غول سرخ بزرگ تبدیل شود و پوشش بیرونی آن باد کرده و به بیرون افکنده می‌شود. طی فرآید کم شدن دمای خورشید قطر آن به بیرون فشار می‌آورد و بیشتر می‌شود.

هنگامی که خورشید به غول سرخ بزرگ تبدیل شود، قطر آن تقریبا تا اندازه مدار زمین افزایش خواهد یافت.

 ۵. زمانی که خورشید تا اندازه‌ی نهایی‌اش یعنی غول سرخ بزرگ متورم شود، عُطارد، ناهید و زمین را در خورد می‌بلعد یا حداقل باقیمانده‌ی این سیارات را به بیرون از مدارهایشان هل می‌دهد. در آن زمان؛ خورشید اندازه‌ای ۱۵۰ برابر بزرگتر از اندازه‌ی کنونی‌اش خواهد داشت.

۶. ستاره‌ی در حال مرگ هنوز کاملا نمرده است. در داخل ستاره، گرانش پوسته‌های هیدروژن و هلیوم را بهم فشار میدهد و متراکم می‌کند تا مشتعل شوند البته برای مدت کوتاهی. زمانیکه این اتفاق با خورشید می‌افتد ما آن را حدود ۲.۱۰۰ بار روشنتر خواهیم دید.

 ۷. هفت یا هشت میلیارد سال دیگر، خورشید به مرحله نهایی زندگی خود می رسد و نمایشی خلاصه‌ و تصویری را در کهکشان ما به روی پرده می‌برد.

چیزی که از ستاره ما باقی خواهد ماند کوتوله‌ای سفید است که خاموش است و تولید انرژی نداشته اما بسیار چگال خواهد بود.

 ۸. نمایش اصلی زمانی فرا‌میرسد که خورشید ما به یک سحابی سیاره‌نما تبدیل می‌گردد. مجموعه ای از پوسته‌های گازی درخشان که با سرعت‌های متفاوتی در حال دور شدن از ستاره هستند و عملکردی کهکشانی دارای تشعشع که برای ۵۰.۰۰۰ سال ادامه خواهد داشت.

 ۹. هنگامی که ستاره‌ی در حال مرگ به آهستگی به جلو می‌رود، کربن نیز نقشی به عنوان مهم ترین محصول جانبی همجوشی هسته‌ای خواهد داشت. کربن موجود در جو خورشید فرو‌ مینشیند و به هسته‌ی غنی از کربن خورشید اضافه می‌شود. اما هسته برای همجوشی هسته‌ای دوباره روشن نخواهد شد بلکه لایه‌ای در بیرون هسته شروع به سوزاندن هلیوم میکند و لایه‌های بیرونی خورشید را به داخل فضای بیرون ستاره‌ای پخش می‌کند.

 ۱۰. آخرین تابش هلیوم، گاز و غبار را با سرعت بیشتری به بیرون پرتاب می‌کند و با برخورد گلوله‌هایی پرسرعت ازماده با پوسته‌ی کهنه و آرام در حرکت، سحابی سیاره‌ای را شکل می‌دهد.

 ۱۱. حالا سحابی سیاره‌ای هویت خود را تکمیل می‌کند. کوتوله‌ی سفید گرمتر میشود، لایه‌های خود را کم و گاز اطراف خود را یونیزه (به یون تبدیل کردن) کرده و آن را به عنوان فوتون‌های ماورای بنفش گرم میکند، فوتون‌هایی که الکترون را از اتم‌های خنثی جدا می‌کنند، و گازها مانند یک لامپ فلورسانت میدرخشند.

 ۱۲. فوران‌های ‌عظیمی از جریان گاز و ماده‌ی داغ و همچنین باد‌های پرسرعت سطح ستاره را که با گاز‌های اطرافش فعل و انفعال دارد، آشفته می‌کنند و آن را به یکی از بسیار شکل ممکن سحابی‌های سیاره‌ای تبدیل می‌کنند. از کروی گرفته تا ماده‌ی تخم مرغ شکل یا  بیضی شکل‌های دوقطبی.

 ۱۳. فعل و انفعالات میان فوران‌های عظیم گازو ماده با بادهای پرسرعتِ سیاره‌ای طراحی‌های پیچیده‌ای که ما با تلسکوپ می توانیم ببینیم را منجر می‌شوند. ظاهری که شامل پوسته‌ای توخالی است که بوسیله مرز درخشان میان بادها(فوران‌های گاز و بادهای پرسرعت) حک و ساخته شده‌اند. شوک مقابلِ آن همان لبه‌ی سحابی میبینیم. پوچی داخل سحابی(سیاره‌ای) در اصل توهم است چرا که مقدار زیادی ماده در داخل آن وجود دارد اما بوسلیه اتم‌های برانگیخته نمیدرخشند بنابراین دیده نمی‌شوند.

 ۱۴. بخش‌های مغناطیسی هم به شکل گیری سحابی کمک می‌کنند- آخر فریاد‌های خورشید ما. سحابی به آرامی در دورها محو می‌شود و از خود کوتوله‌ی سفید کوچکی به جا می‌ذارد؛ باقیمانده‌ی ستاره‌ای که زمانی منظومه‌ای گرد خود داشت و سومین سیاره‌اش مهد تمدن بود.

 منبع: huffingtonpost.com

در ویدئو زیر شما می توانید مراحل مرگ خورشید و بلعیده شدن زمین در مرحله غول سرخ را ببینید:

 

نظرات   

0 # daruosh 1395-08-11 15:57
سلام.خسته نباشی.کارخوبی مردم را ازدنیا باخبرمیکنیدتشگر ازبرنامه خوبتان.
پاسخ | پاسخ با نقل قول | نقل قول

اضافه کردن نظر


کد امنیتی
تغییر کد امنیتی